एन बी अन्जान
गजल
फूल जस्तो जवानी त्यों झुकाएर आयौ
यौवनको प्यासी मात चुकाएर आयौ
मदहोसी मै रसपान गरी अधरको
गुलाबी ओठको प्यास सुकाएर आयौ
चर्किएको छाती भित्र बल्झिएका ब्यथा
परेलिको डिल डिल लुकाएर आयौ
अस्तित्व पात माथि भो इज्वतमा दागी
बे अर्थमा लाज सर्म फुकाएर आयौ
गजल
गजल
मखमली फूल माला नउन भो चेली
सप्तरंगी भाई टिका नचुन भो चेली
एक पछि अर्को आउने चाड पर्बमा
सगै रम्ने मन्मा इच्छा नबुन भो चेली
एकै हुन्न मानिसको बानी ब्याबहार
जाली फटाहाका कुरा नसुन भो चेली
बाद्यता भो सामन्तको जाल्ले टाढा हुन
मन भित्र क्रांति ज्वाला नथुन भो चेली
गजल
देखे पनि किन तिमी नदेखे झै गर्छेउ अचेल
टाढै बाट संकिएर आखा मात्रै तर्छेउ अचेल
साटन बाकीनै थीए माया प्रितका सौगातहरू
के को भुत चड्यो फेरी मनमा रिस भर्छेउ अचेल
जे भएनि गल्तिहरु सबै मेरै माथि थुपारेर ,
आफ्नै मुटु बिरानो पारी कतातिर सर्छेउ अचेल
तिम्रो यो डंकाले संकाको बीजारोपण गर्यो यहाँ
लत्याएर मेरो माया की अन्तै पो चर्छेउ अचेल
गजल
जवानीको जोसै त्यस्तो होसमा कहा पर्छ मान्छे
जवानीकै निर्णयमा सेरीएर ब्यर्थै मर्छ मान्छे
बैगुनिलाई गुन गर्नु दोस आखिर आफ्नै हुन्छ
पाए पछि चाल बल्ल छागिएर झर्छ मान्छे
प्रेम पनि नाना थरि हात्तीका दात जस्तै
त्यहीँ प्रेमकै नाटकमा दुनियासंग चर्छ मान्छे
कस्तो बिडम्बना यहाँ बुझी बुझी बुझ पच्छ
अन्जुलिको पानी माथि रातो रगत भर्छ मान्छे
गजल
यसपालीको दसैमा आउन पाइन आमा
रातो टिका जमरा लाउन पाइन आमा
कति थिए दू:ख सुख साटासाट गर्न बाकि
संगी सग मालसिरी गाउन पाइन आमा
सामन्तको जालो भित्र गुहार माग्दै छटपटीदा
एक थोपा पानी पनि ख्वाउन पाइन आमा
एकै छाक पारे देस म त काल कोठरिमा
कैदी भाछु मुख फोरी बाउन पाइन आमा
रानीटार १, पाँचथर
गजल
कुमारै छु श्रीमती ससुराली पनि छैन
ग्रलफेन्ड मरी जाउँ काली पनि छैन
दाइकी साली नखरमाउली जन्मै झिम्की
धरोधर्म उछिट्टिछे त्यै साली पनि छैन
कस्तो अभागी कर्म मेरो भाग्य नै फुटेको
लेख्न खोज्छु भाग्य खै ठाँउ खाली पनि छैन
दशै त हरे दशा बनेर पो आयो फेरी लौन
टिका जमरा राख्ने घरमा थाली पनि छैन
गरिब दुखिका आशु ओभाएका छैनन अझै
त्यसैले दशै मान्ने मन यसपाली पनि छैन
रानीटार -1, पाचथर
